Kurs spawania MAG to szybka droga do praktycznego zawodu poszukiwanego w motoryzacji, budownictwie i produkcji maszyn. Metoda 135 (MAG, Metal Active Gas) wykorzystuje elektrodę topliwą i osłonę gazu aktywnego, najczęściej CO₂ lub mieszanki Ar/CO₂. Zapewnia wysoką wydajność, dobrą jakość złączy i niski koszt eksploatacji, dlatego dominuje przy łączeniu stali niskowęglowych i niskostopowych.
Więcej o szkoleniu znajdziesz tutaj: https://szkolimy-spawaczy.pl/kurs-spawania-135/.
Na czym polega spawanie MAG 135?
- Drut spawalniczy podawany jest mechanicznie, a łuk jarzy się między drutem a materiałem. Gaz aktywny stabilizuje łuk i wpływa na kształt wtopienia.
- Typowe gazy: 100% CO₂ oraz mieszanki argonu z CO₂ w proporcjach 82/18 lub 80/20. Mieszanki dają gładniejszą spoinę i mniejszy rozprysk.
- Zakres grubości elementów: od 1 do 10 mm przy spawaniu krótkim łukiem; przy grubszych materiałach stosuje się ukosowanie i większe natężenia prądu.
- Najczęstsze złącza: spoiny pachwinowe blach i rur w pozycjach PA i PB, także w pozycjach PF/PG po dalszym treningu.
- Tryby przenoszenia metalu: zwarciowy (niskie napięcia 18–22 V), natryskowy i impulsowy dla wyższych prądów i grubszych przekrojów.
Dla kogo jest kurs spawania MAG?
- Dla osób rozpoczynających karierę techniczną, które chcą zdobyć konkretne kwalifikacje zawodowe.
- Dla praktyków z innych metod (MMA, TIG), którzy chcą rozszerzyć kompetencje o MAG 135.
- Dla hobbystów planujących profesjonalizację umiejętności i formalne potwierdzenie kwalifikacji.
- Dla osób pracujących przy konstrukcjach stalowych, remontach, naprawach karoserii i produkcji podzespołów.
Na Śląsku kurs spawania MAG 135 ułatwia wejście na rynek, gdzie przemysł ciężki i automotive generują stałe zapotrzebowanie na spawaczy z uprawnieniami do wykonywania spoin pachwinowych blach i rur.
Czego nauczysz się na kursie?
Program łączy teorię z intensywną praktyką, aby przygotować do egzaminu i pracy na stanowisku spawacza.
- Podstawy procesu MAG 135: charakterystyka łuku, wpływ parametrów, rodzaje złączy i materiałów dodatkowych.
- Sprzęt: budowa półautomatu, podajnik, przewody prądowe, rolki, prowadniki, palnik, rodzaje końcówek prądowych.
- Dobór parametrów:
- Średnice drutu: 0,8; 1,0; 1,2 mm w zależności od grubości materiału.
- Natężenie prądu: 80–250 A dla blach 2–8 mm.
- Napięcie łuku: 18–26 V, zgodnie z trybem pracy i średnicą drutu.
- Przepływ gazu: 10–18 l/min, korygowany pod kątem przeciągów i średnicy dyszy.
- Wysunięcie drutu (stickout): 10–15 mm dla stabilnego łuku.
- Techniki prowadzenia palnika: kąt 10–15° w kierunku spawania, ruchy oscylacyjne dla lepszego wypełnienia, kontrola jeziorka.
- Przygotowanie materiału: oczyszczenie do metalu, szczeliny montażowe, punktowanie, ustawienie elementów.
- Kontrola jakości: najczęstsze niezgodności (brak przetopu, podtopienie, nadmierny wklęsły/ wypukły lico, porowatość, wtrącenia), metody wizualne i pomiar geometrii spoin.
- BHP: osłona dróg oddechowych, ekranowanie łuku, uziemienie, bezpieczna pozycja pracy, gospodarka odpadami.
Efektem szkolenia jest opanowanie spoin pachwinowych na blachach i rurach w zestawach typowych dla produkcji i montażu.
Egzamin i uprawnienia 135
Zakończenie kursu obejmuje dwa etapy weryfikacji: część teoretyczną oraz część praktyczną na zadanym złączu. Po zdaniu egzaminu uczestnik otrzymuje certyfikat oraz wpis do książeczki spawacza, co formalnie potwierdza kwalifikacje w metodzie 135. Uprawnienia dotyczą spawania spoin pachwinowych zgodnie z zakresem próby egzaminacyjnej i obowiązującymi wymaganiami jakościowymi. Dzięki temu dokumenty są czytelne dla pracodawców w zakładach produkcyjnych, serwisach i firmach montażowych.
Sprzęt i parametry: szybki przewodnik dla kursanta
- Drut SG2 to uniwersalny wybór do stali niestopowych; dla stali o wyższych wymaganiach stosuje się SG3.
- Mieszanka Ar/CO₂ 82/18 ułatwia ograniczenie rozprysku i uzyskanie gładkiego lica spoiny.
- Długość łuku ustawiaj pokrętłem napięcia tak, aby dźwięk przypominał równy „bzyczący” ton w trybie zwarciowym.
- Prędkość spawania utrzymuj stabilną: zbyt wolna zwiększy nadlew, zbyt szybka spowoduje podtopienie krawędzi.
- Próbki testowe wykonuj na stali S235 o grubości 3–6 mm, zaczynając od pozycji PA.
- Kontrola przygotówki: odrdzewianie i odtłuszczanie przed spawaniem ogranicza porowatość i wtrącenia.
- Dla pachwiny 6 mm często wystarcza 1–2 ściegi; przy większej grubości stosuj wielowarstwowość i czyszczenie międzyściegowe.
Perspektywy zawodowe po kursie spawania MAG
Uprawnienia 135 otwierają drogę do pracy przy konstrukcjach stalowych, produkcji elementów karoserii, prefabrykatach i remontach urządzeń. W praktyce stanowiska zakładają wykonywanie spoin pachwinowych i czołowych w warsztacie lub w terenie, często na podstawie rysunku technicznego i WPS. Dodatkowym atutem jest umiejętność czytania wymiarowania spoin i prowadzenia podstawowej kontroli jakości. Stabilna znajomość parametrów procesu ułatwia adaptację do zróżnicowanych zleceń i materiałów.
Jak wybrać kurs spawania MAG?
- Sprawdź, czy program obejmuje intensywną praktykę na blachach i rurach, a także kontrolę jakości wykonanych złączy.
- Zwróć uwagę na stanowiska wyposażone w półautomaty z regulacją napięcia i prędkości podawania drutu oraz pełny zestaw akcesoriów.
- Upewnij się, że ośrodek prowadzi egzamin składający się z części teoretycznej i praktycznej oraz wydaje certyfikat i książeczkę spawacza.
- Warto postawić na kadrę z doświadczeniem przemysłowym i możliwością konsultacji parametrów pod konkretne zadania.
Szkolenia prowadzone przez Szkolimy Spawaczy pozwalają łączyć wiedzę teoretyczną z praktyką na realnych złączach. Ośrodek Szkolenia Spawaczy „WELDER” udostępnia materiały do ćwiczeń oraz wsparcie instruktorów z wieloletnią praktyką, co przekłada się na pewność przy egzaminie i w późniejszej pracy.
Artykuł sponsorowany
