Sposób żywienia psa lub kota ma bezpośredni wpływ na dostarczanie organizmowi energii, białka, tłuszczów, witamin oraz składników mineralnych. Nic więc dziwnego, że opiekunowie coraz częściej analizują skład gotowych karm i szukają alternatywnych sposobów komponowania codziennych posiłków. Jednym z nich jest dieta oparta przede wszystkim na surowych składnikach pochodzenia zwierzęcego.
Taki model żywienia może na pierwszy rzut oka wydawać się prosty – wystarczy przecież podać zwierzęciu mięso, podroby i kilka dodatkowych składników. W praktyce przygotowanie prawidłowo zbilansowanego jadłospisu jest znacznie bardziej wymagające. Trzeba uwzględnić między innymi zapotrzebowanie konkretnego zwierzęcia, odpowiednie proporcje składników odżywczych, suplementację oraz bezpieczeństwo mikrobiologiczne produktów.
Wokół surowego żywienia narosło również wiele przekonań, które nie zawsze mają pokrycie w rzeczywistości. Nie oznacza ono automatycznie zdrowszej diety, podobnie jak korzystanie z gotowej karmy nie musi świadczyć o gorszym sposobie żywienia. Najważniejsze jest odpowiednie zbilansowanie posiłków oraz dopasowanie ich do wieku, masy ciała, aktywności i stanu zdrowia psa lub kota.
Przed zmianą sposobu karmienia warto więc poznać zarówno podstawowe założenia takiej diety, jak i związane z nią ograniczenia. Pozwala to uniknąć błędów, które przy długotrwałym stosowaniu niewłaściwie skomponowanego jadłospisu mogą prowadzić do niedoborów lub nadmiaru poszczególnych składników odżywczych.
Spis treści
- Na czym polega żywienie surowymi składnikami?
- Co powinno znaleźć się w prawidłowo skomponowanej diecie?
- Najczęstsze fakty i mity dotyczące surowego żywienia
- Czy pies i kot mogą być żywione w taki sam sposób?
- Jakie błędy najczęściej popełniają opiekunowie?
- O czym pamiętać przed zmianą sposobu żywienia?
- FAQ – najczęściej zadawane pytania
Na czym polega żywienie surowymi składnikami?
Ten sposób karmienia zakłada przygotowywanie posiłków przede wszystkim z nieprzetworzonych lub minimalnie przetworzonych produktów. Podstawę stanowią składniki pochodzenia zwierzęcego, jednak dokładny skład jadłospisu powinien wynikać z indywidualnego zapotrzebowania zwierzęcia.
Nie należy więc traktować takiego sposobu żywienia jako zwykłego podawania surowego mięsa. Pełnowartościowy posiłek musi dostarczać odpowiednią ilość energii oraz wszystkich niezbędnych składników odżywczych.
W diecie mogą znaleźć się między innymi:
- mięso mięśniowe różnych gatunków,
- odpowiednio dobrane podroby,
- źródła wapnia i innych składników mineralnych,
- źródła niezbędnych kwasów tłuszczowych,
- dodatkowe składniki wynikające z zapotrzebowania konkretnego zwierzęcia,
- indywidualnie dobrane suplementy.
Proporcje nie powinny być jednak ustalane wyłącznie na podstawie popularnych schematów znalezionych w internecie. Zapotrzebowanie młodego, rosnącego psa będzie inne niż dorosłego kota czy starszego zwierzęcia cierpiącego na chorobę przewlekłą.
Co powinno znaleźć się w prawidłowo skomponowanej diecie?
Prawidłowo przygotowany BARF powinien być przede wszystkim kompletny pod względem żywieniowym. Sam fakt wykorzystywania świeżych i surowych produktów nie gwarantuje, że zwierzę otrzymuje wszystkie potrzebne składniki w odpowiednich ilościach.
Przy komponowaniu jadłospisu należy zwrócić uwagę między innymi na:
- odpowiednią ilość białka i tłuszczu,
- prawidłową podaż wapnia i fosforu,
- właściwe źródła witamin i składników mineralnych,
- dostarczenie niezbędnych kwasów tłuszczowych,
- odpowiednią kaloryczność posiłków,
- suplementację wynikającą ze składu całej diety.
Szczególnie istotne są proporcje poszczególnych składników. Zarówno niedobory, jak i ich nadmierna podaż mogą być niekorzystne dla organizmu zwierzęcia. Dlatego przy układaniu diety warto opierać się na obliczeniach, a nie wyłącznie na orientacyjnych proporcjach mięsa, podrobów czy innych produktów.
Najczęstsze fakty i mity dotyczące surowego żywienia
Wokół tego modelu żywienia powstało wiele uproszczeń. Część z nich wynika z przekonania, że dieta wykorzystująca surowe składniki jest z definicji bardziej naturalna, a więc również lepsza dla każdego zwierzęcia. W rzeczywistości sposób żywienia należy oceniać przede wszystkim pod kątem jego kompletności i bezpieczeństwa.
Do najczęściej spotykanych mitów należą:
- „Wystarczy podawać samo mięso” – mięso nie dostarcza wszystkich składników potrzebnych psu lub kotu w odpowiednich proporcjach.
- „Surowa dieta nie wymaga suplementacji” – w praktyce uzupełnianie określonych składników może być konieczne, zależnie od receptury.
- „Każdy pies i kot może jeść dokładnie to samo” – zapotrzebowanie zależy między innymi od gatunku, wieku, aktywności i stanu zdrowia.
- „Im więcej podrobów, tym lepiej” – poszczególne podroby mają różny skład, dlatego ich nadmierna ilość może zaburzać bilans diety.
- „Naturalne oznacza automatycznie bezpieczne” – surowe produkty wymagają odpowiedniego przechowywania, przygotowania oraz przestrzegania zasad higieny.
Faktem jest natomiast, że samodzielne przygotowywanie posiłków daje opiekunowi dużą kontrolę nad doborem składników. Wiąże się to jednak również z większą odpowiedzialnością za prawidłowe zbilansowanie całego jadłospisu.
Czy pies i kot mogą być żywione w taki sam sposób?
Mimo że oba gatunki mogą otrzymywać posiłki przygotowywane z podobnych produktów, ich potrzeby żywieniowe nie są identyczne. Szczególne znaczenie ma to w przypadku kotów, które mają specyficzne wymagania dotyczące niektórych składników odżywczych.
Przy układaniu jadłospisu trzeba uwzględnić:
- gatunek zwierzęcia,
- wiek i etap życia,
- aktualną masę ciała,
- poziom codziennej aktywności,
- kondycję organizmu,
- ewentualne choroby,
- wcześniejszy sposób żywienia.
Nie powinno się więc przygotowywać jednej mieszanki dla psa i kota wyłącznie dlatego, że zwierzęta mieszkają razem. Każdy jadłospis powinien odpowiadać potrzebom konkretnego zwierzęcia.
Jakie błędy najczęściej popełniają opiekunowie?
Największym zagrożeniem nie jest sam wybór określonego modelu żywienia, lecz jego nieprawidłowe stosowanie. Problemy pojawiają się przede wszystkim wtedy, gdy dieta jest komponowana intuicyjnie i bez uwzględnienia rzeczywistego zapotrzebowania zwierzęcia.
Do częstych błędów należą:
- traktowanie samego mięsa jako pełnowartościowego posiłku,
- stosowanie przypadkowych proporcji składników,
- pomijanie suplementacji,
- podawanie zbyt dużej ilości niektórych podrobów,
- brak kontroli kaloryczności posiłków,
- nieuwzględnianie zmian masy ciała zwierzęcia,
- korzystanie z jednej receptury przez długi czas bez jej weryfikacji,
- niewłaściwe przechowywanie surowych produktów.
Warto również pamiętać, że zapotrzebowanie zwierzęcia może zmieniać się wraz z wiekiem, aktywnością czy stanem zdrowia. Jadłospis, który był odpowiedni kilka lat wcześniej, nie zawsze będzie właściwy przez całe życie.
O czym pamiętać przed zmianą sposobu żywienia?
Decyzja o przejściu na BARF powinna być poprzedzona zdobyciem podstawowej wiedzy na temat potrzeb żywieniowych psa lub kota. Szczególnej ostrożności wymagają zwierzęta rosnące, starsze, ciężarne oraz cierpiące na choroby przewlekłe.
Przed rozpoczęciem warto:
- ocenić aktualny stan zdrowia zwierzęcia,
- określić jego zapotrzebowanie energetyczne,
- przygotować kompletną recepturę posiłków,
- ustalić potrzebną suplementację,
- zaplanować bezpieczny sposób przechowywania produktów,
- przestrzegać zasad higieny podczas przygotowywania mięsa,
- obserwować masę ciała i kondycję zwierzęcia,
- w razie potrzeby skonsultować jadłospis z lekarzem weterynarii lub specjalistą zajmującym się żywieniem zwierząt.
Zmiany w diecie warto również wprowadzać w sposób przemyślany i obserwować reakcję organizmu. Problemy ze strony przewodu pokarmowego, zmiany apetytu czy wyraźne wahania masy ciała powinny być sygnałem do ponownej oceny jadłospisu.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czy BARF oznacza podawanie wyłącznie surowego mięsa?
Nie. Samo mięso nie tworzy kompletnej diety. Jadłospis musi dostarczać również odpowiednie ilości tłuszczów, witamin, składników mineralnych i innych substancji niezbędnych dla organizmu.
Czy dieta BARF wymaga suplementacji?
Może jej wymagać. Zakres suplementacji zależy od wykorzystanych produktów i potrzeb konkretnego zwierzęcia. Nie należy dobierać suplementów przypadkowo ani zakładać, że większa ich ilość będzie korzystniejsza.
Czy można stosować ten sam jadłospis u psa i kota?
Nie powinno się automatycznie stosować identycznego jadłospisu. Psy i koty różnią się wymaganiami żywieniowymi, dlatego receptura powinna być przygotowana dla konkretnego gatunku i zwierzęcia.
Czy szczeniak lub kocię może być żywione surową dietą?
Żywienie zwierząt w okresie wzrostu wymaga szczególnie precyzyjnego bilansowania. Błędy dotyczące między innymi podaży energii i składników mineralnych mogą mieć większe znaczenie niż w przypadku zdrowego dorosłego zwierzęcia, dlatego taką dietę warto przygotowywać przy wsparciu specjalisty.
Czy BARF jest odpowiedni dla każdego zwierzęcia?
Nie istnieje jeden sposób żywienia odpowiedni dla każdego psa i kota. Wybór diety powinien uwzględniać wiek, kondycję, aktywność oraz stan zdrowia zwierzęcia. W przypadku chorób lub szczególnych potrzeb żywieniowych sposób karmienia warto ustalić z lekarzem weterynarii.
Jak bezpiecznie przechowywać surowe składniki?
Mięso i podroby należy przechowywać w odpowiedniej temperaturze, ograniczać ich kontakt z inną żywnością oraz dokładnie myć powierzchnie i akcesoria używane podczas przygotowywania posiłków. Istotna jest również higiena rąk i misek zwierzęcia.
Artykuł sponsorowany
